baby

Leven met Lev • 001

1 maand baby Lev! 1 MAAND! Hoera! Maar oh boy. Het gaat zo hard. Het voelt als de dag van gisteren dat ik in dat ziekenhuis bed lag. Met een heel klein, minuten oud baby’tje in mijn armen. Ons kind. Om niets te vergeten en jullie up-to-date te houden zal ik iedere maand een ‘Leven met Lev’ blog de lucht in slingeren. Vandaag maand 1! Lezen jullie mee?

IK:
Slaap in de meest vreemde posities en word wakker met halve nek-hernia’s omdat jij niet in je eigen bedje wil ’s nachts en ik niet bovenop je wil gaan liggen.

Moet mezelf nog steeds iedere dag knijpen. Ik ben gewoon een moeder!

Heb nog steeds last van kraamtranen af en toe. Al maken deze steeds vaker plaats voor de ‘ohmygod ik ben zo moe’ tranen.

Kan nog steeds amper geloven dat jij 9 maanden in mijn buik hebt gewoond. Crazy.

Moet vooral niet vergeten dat ik officieel 6 weken een kraamvrouw ben en nog niet te zwaar mag tillen, niet teveel mag doen en vooral overdag ook nog dutjes moet doen.

Laat overal waar ik kom een spoor van melk achter. Nooit gedacht dat ik dat probleem zou hebben :’).

JIJ:
Groeit als kool. Waren bij je geboorte de kleertjes in maat 50 nog te groot, zijn ze nu alweer bijna te klein. Na 4 weken gaan we over op maatje 56. Slik. Stop de tijd.

Lijkt nu al onwijs veel op mama. Gefriemel aan je voetjes vind je maar niks en net als ik heb je even nodig om wakker te worden wanneer je diep geslapen hebt. Ook baal je er (luidkeels) van wanneer je wordt wakker gemaakt. Begrijpelijk, wekkers (in welke vorm dan ook) zijn ook gewoon stom.

Vindt het heerlijk om te badderen of te douchen, maar zodra er afgedroogd en aangekleed moet worden vind je het geheel direct een stuk minder leuk. Ook dat snapt mama wel.

Huilt eigenlijk bijna niet. Mopperen kan je wel heel goed. Maar meestal weet mama dan precies wat je wil en/of nodig hebt zodat je het niet op een brullen hoeft te zetten.

Bent wel enigszins ongeduldig (van wie zou je dat hebben?). Als iets je te lang duurt zet je een keeltje op maar bent, wanneer je wordt opgepakt, eigenlijk gelijk weer stil.

Maar bovenal lieve lieve Lev, ben je gewoon het allerheerlijkste ventje op deze hele godvergeten planeet en kan mama zich het leven zonder jou al bijna niet meer voorstellen. Blijf nog maar even (heel lang) klein en veilig in onze armen.

Op naar maand 2! Maar hopelijk vliegt die toch iets minder snel voorbij. Een reminder om vooral extra te genieten van ieder moment <3

Liefs,
Esmee

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply
    Anne
    08/11/2017 at 12:27

    Haaa die nekhernia’s, zo herkenbaar. Het duurste ding wat mijn vriend en ik voor de baby uitzet kochten, was het matras voor in het bedje. Want een baby slaapt zoveel, dan kan hij maar beter goed liggen. Blijkt nu dat hij alleen lekker slaapt op een levend ‘matras’ in de vorm van zijn mama of papa.

    Heel leuk, deze updates. Vooral omdat onze zoontjes aardig gelijk op gaan in leeftijd!

    • Reply
      Esmee
      13/11/2017 at 16:12

      Hahaha oh echt he! Het ledikantje staat hier ook nog onaangeraakt.. we gaan deze week wel weer een poging wagen maar verwacht er niet teveel van :P! Thanks voo r je berichtje, super leuk om te lezen!

Leave a Reply