baby

Postpartum Perikelen – Eerste twee weken met baby

Ohhh jongens.. Baby Lev is alweer 2 weken bij ons. Wat gaat het hard en wat is het een rollercoaster geweest. Wat kan zo’n kleintje een grote impact hebben. Ik zit nog steeds op een blauwe wolk, ik vind het zo’n eer en geluk dat ik zijn mama mag zijn. Dat dat me gegund is. Dat hij mij daarvoor heeft ‘uitgekozen’. Mij! Of all people. Ik blijf naar hem kijken en me verwonderen, echt waar. Ik huil iedere dag nog van blijdschap. Toch vind ik het ook nog steeds heel gek. Mijn buik is opeens leeg. Ik ben voor mijn gevoel eeuwig zwanger geweest en was er ook wel echt klaar mee op het eind. Maar soms mis ik de schopjes en de hikjes en de duwtjes. De warmte en gezelligheid van ‘altijd samenzijn’. Gelukkig kan ik Lev dan oppakken en even flink knuffelen. Dat maakt alles gelijk weer helemaal goed.

De kraamweek en de week erna zijn omgevlogen. Lev groeit als kool en is inmiddels alweer twee weekjes oud. We zijn nog heftig aan het zoeken naar wat ritme en regelmaat maar langzaam maar zeker wennen we alle drie. Het is nog steeds intens genieten, maar ik zou ik niet zijn als ik toch wat ‘dingen’ heb gevonden om wat over te schrijven. Here we go!

Bertha 38
Vroegah (nog niet eens zo heel lang geleden eigenlijk) was ik iemand die zei “ik ga geen borstvoeding geven, dat vind ik zo’n gedoe!”. Dat zei ik tevens over bevallen trouwens.. maar goed. Toen ik eenmaal zwanger was draaide dat opeens 180 graden om. Natuurlijk ging ik borstvoeding geven! Of in ieder geval, het proberen. Want dat het vaker fout dan goed gaat (schijnbaar) wist ik wel. Waarschijnlijk mag ik in mijn handjes knijpen want er is nog geen kloof, tepelhoedje of kolfapparaat in de buurt van mijn boobs geweest. Lev hapte in het ziekenhuis, direct na de bevalling, meteen al goed aan en heeft dat sindsdien zo volgehouden. Hij groeit er fantastisch op en eigenlijk is het best wel smooth sailing wat borstvoeding betreft. Alleen heeft hij er een handje van om ’s nachts te clusteren. Dat wil zeggen dat hij maar blijft vragen voor een langere periode achter elkaar. Sommige nachten zat ik van half 12 tot 3 uur met hem in mijn armen, wisselend tussen links en rechts. En ja, op die momenten voelde ik me wel even een melkkoe. Gelukkig mag het resultaat er zijn!

Team no sleep
Het bovenstaande resulteert uiteraard in weinig slaap voor mama. Papa slaapt door, want die moet gewoon weer werken de volgende dag en er hoeft geen fles gemaakt te worden. Lev ligt naast me, dus hij hoeft ook niet hard te huilen om me wakker te krijgen. Hij huilt trouwens überhaupt heel weinig. Hij kan heel goed mopperen en zijn beginnende huiltje gebruikt ‘ie vaak. En dat is genoeg om mij (en m’n stuwing) wakker te krijgen voor de nachtvoeding(en). Ik moet zeggen dat het de afgelopen 2 nachten een stuk beter is gegaan (even afkloppen) maar de eerste anderhalve week heb ik bar weinig geslapen ’s nachts. Hoort erbij hé?

Babybuikpijn
En oh, die krampjes. Mijn moederhart kan het niet aan. Ik weet dat het normaal is, ik weet dat het weer over gaat. Maar ik kan zo meehuilen als Lev een hartverscheurend gilletje slaakt en zijn armpjes en beentjes verkrampen van de pijn. Zielig! Ik weet dat er baby’tjes zijn die er nog veel en veel meer last van hebben en wat heb ik met jullie te doen, mama’s! Ik vind dit al verschrikkelijk om aan te moeten zien. Gelukkig heeft hij er niet de hele dag/nacht last van en is hij tussen de bedrijven door een heerlijk tevreden kind.

Janken janken janken
Kraamtranen. Yes. In overvloed. Ik jank wat af. Nog steeds hoor. Die 5e dag van de kraamweek die bekend staat om de kraamtranen trek ik gewoon nog even door. Ik ben van nature al een emotioneel wrak en huil bij iedere zielige film, reclame of liedje. Dus bij ieder lief ding dat Lev doet ben ik een jammerende dweil. Tel daar het slaapgebrek bij op en je weet hoe laat het is. Vind het niet erg hoor. Ik werk m’n mascara wel een keertje extra bij. Heerlijk huilen van geluk.

Een 15-weken-zwanger-buikje
En last but not least, hoe zie ik eruit? Nou, zo’n beetje alsof ik 15 weken zwanger ben kan ik je vertellen. Ha! Dacht ik even die hippe insta-mom te zijn die na 2 weken weer in al haar oude jeans past. Helaas pindakaas. Ik krijg ze wel aan (probeer het iedere dag, no judging) maar mijn buik past er nog niet in. Bummer! Nog 4 weken te gaan tot ik los mag op de buikspieroefeningen. Zin in!

Deze blog typen was een ware uitdaging. Ik kon ‘m snel afmaken toen Lev in slaap viel na een voeding. Nu hoop ik dat ik in ditzelfde slaapje me nog even kan aankleden, opmaken en wat eten naar binnen kan schuiven. Vanmiddag gaan we lekker nog even een rondje wandelen, de deur uit. Heerlijk!

Hoe zagen bij jou de eerste 2 weken met baby eruit? Ben heel benieuwd!

Liefs,
Esmee

You Might Also Like

No Comments

    Leave a Reply